Gedicht

Woede!

Woede!

‘Ja dat is wat ik soms voel, ik wil gillen, schoppen en schreeuwen zo hard als ik kan, maar ook daar wordt ik niet vrolijker van”.

“Het is gelukkig steeds van korte duur dat ik me verstop achter een dikke muur. Ik weet ook heel goed dat jullie niet willen, dat wij hier onze kostbare tijd op aarde verspillen”.

“Ik probeer het niet meer te doen uit alle macht,  hopelijk dat dit mijn grote verdriet een beetje verzacht”!

“Uit ervaring heb ik  inmiddels ondervonden dat woede niks veranderd aan open wonden”!

“Vanaf nu laat ik de woede niet meer toe, het levert niks op en het maakt me alleen maar moe”.

@Lucia Bartels

Categorieën:Gedicht

Getagd als:, ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s