Gedicht

Hmm… Koffie

Starend naar het plafond, bedenk ik hoe ik de nacht verlengen kon.

En dan… uit het niets komt een heerlijke geur mij tegemoet, en weet dat ik mijn bed verlaten moet.

De aroma van heerlijk dampende koffie wint de strijd, en zorgt ervoor dat ik mijn bed uit glijdt
.

Ik ga naar beneden en laat me gaan, aan het kopje koffie dat ik voor me zie staan.

Ik ben meteen een ander mens, een waanzinnig effect, dat zijn weerga niet kent.

Categorieën:Gedicht, Gevoel, Traditie

Getagd als:, ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s