Gedicht

Bam…!

naamloos

Bam…!“Ineens besef ik het…weg! Ze zijn er niet meer…de steen is gelegd! De steen van mijn vader…naast de steen van zijn oudste zoon. Zijn tweede zoon staat veilig en vertrouwd in een urn bij mijn schoonzus thuis.

Bam…! 1-2-3 in dit geval geen 4 van hoedje van papier. Nee…keiharde waarheid, in een tijdbestek van 5 jaar volgden zij elkaar. Beide broers tikte de 6 ervoor net aan. Pa kon het grote verdriet niet aan…!
‘Hij kon niet anders…dan zijn beide zoons na te gaan’”.
@Lucia

Categorieën:Gedicht, waarheid

Getagd als:, ,

4 antwoorden »

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s